ΠΑΠΠΟΥ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

 

Παππού, τι είναι Πολιτισμός;

-Παππού να σε ρωτήσω κάτι;

-Ναι, παιδί μου. Να έλα να κάτσεις έπαε δίπλα μου να μου πεις, κι ανέ γατέχω θα σου πω.

-Τι θα πει Πολιτισμός; Μας την είπε σήμερα η δασκάλα στο σχολειό αυτή τη λέξη, μα δεν καλοκατάλαβα.

-Όφου-όφου. Γιάντα γιε μου δεν ρωτάς τσοι γονέους σου που είναι μορφωμένοι; Εγώ με το ζόρε ήβγαλα την Τετάρτη του Δημοτικού.

-Προσπάθησα μωρέ παππού, μα τίποτα δεν κατάφερα. Η μάνα μου με μάλωσε και μου είπε«...ναι, το ζόρε σου έχω εδά. Σάλευγε από ‘παέ ξεφορτώσου με».

-Ε, καλά...τον κύρη σου να ρωτήξεις, αυτός γατέχει.

-Τον ρώτησα, μα αυτός μιλούσε στο κινητό και δεν μου έδωσε καθόλου σημασία. Εσύ δεν ξέρεις παππού τι σημαίνει;

-Ε, δε γατέχω παιδί μου ακριβώς να σου πω, μα να...έπαε στο χωριό έχομε τον Πολιτιστικό Σύλλογο κι αφού λέγεται «Πολιτιστικός», πρέπει πως ό,τι κάνουνε έκεια, αυτό είναι Πολιτισμός.

-Δηλαδή τι κάνουνε;

-Ε, ίντα δα λογάται δα παιδί μου πως δε γατέχεις. Δεν είσαι ερχομένος έπαε στο πανηγύρι τη Δεκαπενταρά;

-Κάθε χρόνο ερχόμαστε.

-Ε, όλα έκειανα που θωρείς ετότεσάς, είναι πολιτισμός. Το γλέντι που κάνουνε και καλούνε λυράρηδες και τωσε πλερώνουνε ένα σωρό λεφτά.

-Α, αυτό λες παππού.

-Ναίσκες, και ψήνουνε και κρέατα κι έχουνε ουίσκια να φάνε και να πιούνε οι γι-αθρώποι, να γλεντίσουνε.

-Δωρεάν είναι παππού αυτά;

-Ε, όι παιδί μου δωρεάν. Πρέπει να βγάλουν κι αυτοί λεφτά.

-Α, λεφτά για τον Πολιτισμό.

-Ναι, και κόβγουνε λαχνούς και κληρώνουνε κάθε χρόνο έναν τράγο.

-Και τα χρήματα, τι τα κάνουνε παππού;

- Ε, ίντα να τα κάνουνε. Τα μαζώνουνε για να ‘χουνε να πλερώσουνε το λυράρη τσ’ επόμενης χρονιάς. Ε, κι άμα περισσέψει πράμα κάτιτίς, να πάρουνε κιαμιά καρέκλα για το γλέντι γή κιανένα προβολέα να φέγγει καλά τη πλατεία που κάθεται ο κόσμος.

-Κάνουν και τίποτα άλλο, παππού;

-Ε, πώς δεν κάνουνε. Μαζώνουνται μια δεκαρά νοματαίοι κι ασβεστώνουνε το χωριό να το βρουν οι αθρώποι που θα ‘ρθουν στο γλέντι όμορφο και καθαρό. Μα και σαν αλλάξει ο χρόνος, βγάνουνε ημερολόγια, τα πουλούνε για να μαζώξουνε λεφτά.

-Πάλι για το γλέντι, έτσι παππού;

-Ε, ναι. Που να τα βρούνε αλλού τόσανα που θέλουνε οι λυράρηδες. Μα στάσου δα να σκεφτώ ανέ κάνουνε και πράμα άλλο. Α, ναι, σαν δε το ξέχασα. Άμα μπει ο Φλεβάρης, μαζώνουνται αναμεταξύ ντως, οι αθρώποι τάξε του Πολιτιστικού, και κόβγουνε την Πρωτοχρονιάτικη πίτα.

-Μαζεύουν κι από εκεί λεφτά;

-Όι, παιδί μου, μα καλούνε κιανένα βουλευτή, κιανένα δήμαρχο, μπας και τωσε ξεχαρμπίσουνε κιανένα φράγκο από το κράτος για να κάμουνε το γλέντι με την άνεσή ντως.

-Οπότε παππού, αν με ρωτήσει η δασκάλα, τι είναι Πολιτισμός, τι θα της πω;

-Θα σηκωθείς γιε μου όρθιος και θα τση πεις «Πολιτισμός κυρία, είναι τα γλέντια που κάνουνε στο χωριό μου» κι ανέ σε ρωτήξει: «Μόνο αυτό είναι Πολιτισμός, Γιώργο;», θα της απαντήσεις:«Ναι κυρία. Αυτό μόνο κάνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος στο χωριό μου, άρα αυτό μόνο είναι Πολιτισμός».

Λουκαδάκης Νίκος

«Δαφνιανός»

niloukadakis@yahoo.gr