Αναρτήσεις

ΠΡΩΤΑ ΖΑΛΑ ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ

Εικόνα
  Πρώτα ζάλα του Μάρτη Πρώτα ζάλα του Μάρτη. Βρουχάται ο χειμώνας ξεπνεμένος, να δείξει την αντρειγιά του. Αποδιαφώτιστα σαλεύγω και γροικώ την πάχνη που σκαλώνει και παλεύει να γδύσει την κουζουλερή μυγδαλιά. Οψές την ταχινή, όπως κάθα μέρα όντο φεύγω για τη δουλειά, επάντηξα τον γεροντή γείτονά μου: «Ανεκρέμαση οφέτο, ε, μπάρμπα;», του είπα απείς τονε καλημέρισα: «Όι Νικολή, παιδί μου. Ήκαμε ο παντέξερος, ο Φλεβάρης τη δουλειά ντου κι ομόρφισε η γης. Μη θωρείς έπαε στη Χώρα. Άμε όξω και θα με θυμηθείς». «Θα πάω θέλει, μπάρμπα, γιατί πριν από μια τριανταρά μέρες που επήγαμε με τη κερά να βρούμε τάξε γιαχνερά, μας ήβγαλε και τσοι δυο στο κλάημα από την ξεραΐλα και την καταδιά τση γης», του είπα κι έτσα εβρέθηκα εδά να γρηγορεύγω το ζάλο μου να σοπατήσω σε έβγορο, ν’ ανεδιάσω τη γη όντε θα ξεπροβάλει ο ήλιος. Εκούμπησα σε μια γεροντολιά, εσταύρωσα τα χέρια μου και την ιδιαμένη ώρα, πάνω απ’ την κεφαλή μου ήπεψε ο ήλιος τσ’ αχτίνες του. Εντάκαρα να διαντηρίζω ακνά-ακνά και να μπ...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα»

ΠΑΠΠΟΥ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

Εικόνα
  Παππού, τι είναι Πολιτισμός; -Παππού να σε ρωτήσω κάτι; -Ναι, παιδί μου. Να έλα να κάτσεις έπαε δίπλα μου να μου πεις, κι ανέ γατέχω θα σου πω. -Τι θα πει Πολιτισμός; Μας την είπε σήμερα η δασκάλα στο σχολειό αυτή τη λέξη, μα δεν καλοκατάλαβα. -Όφου-όφου. Γιάντα γιε μου δεν ρωτάς τσοι γονέους σου που είναι μορφωμένοι; Εγώ με το ζόρε ήβγαλα την Τετάρτη του Δημοτικού. -Προσπάθησα μωρέ παππού, μα τίποτα δεν κατάφερα. Η μάνα μου με μάλωσε και μου είπε «... ναι, το ζόρε σου έχω εδά. Σάλευγε από ‘παέ ξεφορτώσου με » . -Ε, καλά...τον κύρη σου να ρωτήξεις, αυτός γατέχει. -Τον ρώτησα, μα αυτός μιλούσε στο κινητό και δεν μου έδωσε καθόλου σημασία. Εσύ δεν ξέρεις παππού τι σημαίνει; -Ε, δε γατέχω παιδί μου ακριβώς να σου πω, μα να...έπαε στο χωριό έχομε τον Πολιτιστικό Σύλλογο κι αφού λέγεται « Πολιτιστικός » , πρέπει πως ό,τι κάνουνε έκεια, αυτό είναι Πολιτισμός. -Δηλαδή τι κάνουνε; -Ε, ίντα δα λογάται δα παιδί μου πως δε γατέχεις. Δεν είσαι ερχομένος έπαε ...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα»

ΤΑ ΧΩΡΙΑΤΙΚΑ ΤΣΗ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ

Εικόνα
  Τα «χωριάτικα» τση μάνας μου Δαφνιανός είμαι από μάνα κι από κύρη. Χωριάτες δηλαδή οι γονέοι μου κι εμιλούσανε τα «χωριάτικα». Ε, κι εγώ, αν κι ενεθρέφηκα στη Χώρα, μου ξέφευγε στο σχολειό κιανένα: «ιντά ‘πετε κύριε, δεν ήκουσα;» ή κιανένα: «κύριε δεν θωρώ καλά από έπαε τον πίνακα». Πάντα λοιπόν σε τέτοιες περιπτώσεις, οι «σοφοί» δάσκαλοι, εστρουφίζανε τα μούτρα τους και μου λέγανε: «Λουκαδάκη, εδώ είναι σχολείο, τα χωριάτικα στο σπίτι σας». Εμένα όμως μ’ αρέσανε τα «χωριάτικα » . Μου γαργαλούσανε τη γλώσσα και τον νου. Δεν ξέρω γιατί αλλά σοφιλιάζανε πια καλά με την ψυχή μου κι αργότερα, όταν άνοιξα τα φεγγιά μου και διάβασα αρχαίους συγγραφείς, για φαντάσου, μιλούσανε κι αυτοί χωριάτικα. Η μάνα μου σε μικρή ηλικία, ανεθρεμμένη με τα « χωριάτικα » Ήλεγε μου λοιπόν η μάνα μου: « Νικολιό, βγάλε παιδί μου τον άθο από τη ξυλόσομπα, εγέμισε μπλιο και δεν θ’ ανάβει αύριο. Άθος= στάχτη από το αρχαίο αίθος =καύσωνας, φωτιά, του ρήματος αίθω=καίω ...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα»

ΚΟΡΑΣΟ ΚΑΙ ΠΕΡΑΜΑΤΟΥ

Εικόνα
  Κοράσο και περαματού Κοράσο στα δεκάξε ντου μαναδοκυρουδάτο στον πρώτο αθό τση νιότης του τον μοσκομυρωδάτο, που ‘πιασε ο Θιός με μαστοριά την πια καλή ντου πένα και τση μορφοζωγράφισε τα κάλλη μαζωμένα. Τση ‘σασε τα μακρά μαλλιά με μάλαμα περίσσο το στρογγυλό τζη πρόσωπο με μέλι θυμαρίσο, ήσυρε μονοκοντυλιά τον αργυρό τζη μπέτη και μάθια μπλαβοπράσινα τση ‘δωκε για ραέτι, μα τη στερνή του πινελιά την είχε στερεμένη και τση ‘σασε χαμόγελο καρδιές για να μαραίνει. Το νάμι των γονέω τζη ‘βάστα προσκυνητάρι και τσ’ αρμηνιές τως φύλασε σαν τ’ ακριβό λογάρι. Χατίρια και θελήματα ποτέ δεν τωσε χάλα κι εσεμνοπάθιενε σαφί με τση πρεπιάς τα ζάλα. *** Σε πατανία κάθεται ‘πο τη λαλά τζη ανάδια μαζί περαματίζουνε τ’ αργαστηριού τα φάδια. Το πίσω αντί ‘πο πάνω ντως έχουνε στερεωμένο που ‘ναι με νήμα κόκκινο σφιχτά ροστελιασμένο κι ομπρός τως κρέμουντ’ οι κλωστές σειρά δεκαδιασμένες ‘ πο τη χιονάτη χέρα τζη πιτήδεια χτενισμένες, μια μ...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα»

ΣΤΑ ΖΑΛΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

Εικόνα
  ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ Στα ζάλα των χρωμάτων Η ψυχή της ομορφιάς είναι τα χρώματα. Τι θα είχε αξία δίχως τα χρώματα και τις αμέτρητες αποχρώσεις τους. Όλες οι ανάγκες του ανθρώπου, όλες οι τέχνες είναι χρωματισμένες. Σίγουρα ανάμεσα στις πρώτες λέξεις που έπλασε θα ήταν κι αυτές των χρωμάτων, γι’ αυτό όποιος κλουθήσει τις λέξεις αυτές, κλουθά σιμά την ιστορία του ανθρώπου: Χρώμα: Από το αρχαίο χρως = επιδερμίδα, σάρκα, και το χρώμα σήμαινε χρωματισμός του δέρματος, αργότερα επεκτάθηκε για να δηλώσει γενικότερα την απόχρωση. Λευκό: Αρχαία λέξη που σήμαινε λαμπερό, λευκόν γ’ ην ηέλιος ως= που ‘χε του ήλιου τη λάμψη, λέει ο Όμηρος, αλλά χαρακτηρίζει και την Θεά Ήρα, λευκώλενο= αυτή που έχει λευκά μπράτσα. Άσπρο : Από το Λατινικό asper που σημαίνει τραχύς. Το ασημένιο νόμισμα πριν λειανθεί από τη χρήση ήταν τραχύ και ονομάζονταν nummus asper = νόμισμα τραχύ. Με τα χρόνια έμεινε μόνο το επίθετο asper, που στα βυζαντινά χρόνια έγινε άσπρα =τα νομίσματα μικρής αξί...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα»

ΣΤΑ ΚΑΛΥΒΙΑ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ

Εικόνα
  Ηράκλειο 16/11/25 Στο Περβόλι της Παναγιάς Στα Καλύβια της Ταπείνωσης Λίγα ζάλα μου πομείνανε στο Περβόλι της Παναγιάς, εδώ ο χρόνος είναι αγριεμένος ποταμός, περνά και δεν λογιάζει κανέναν. Μ’ αδειανά τα πιθάρια του μυαλού ήρθα κι εδά είναι ξέχειλα. Με κλειδαμπαρωμένα τα κελιά της ψυχής ήρθα κι εδά είναι ορθάνοιχτα. Δεν τον ποχορταίνω τούτον τον τόπο. Η Καλύβη της Παναγούδας όπου ασκήτεψε ο Άγιος Παΐσιος Άγγιξα τα χνάρια της Ιστορίας, ασπάστηκα τον πορφυρό χιτώνα της, ως έστεκε πίσω από καστρόπορτες και μπροστά απ’ την Ωραία Πύλη, προσκυνήτρια κι αυτή. Χαμήλωσα τα μάτια μπρος στην υπερμάχο σιωπή ως έριξε το βλέμμα της πάνω μου κι ανατρίχιασα ολόκληρος. Κουβέντιασα μ’ Αγίους της ανταρτοσύνης κι άλλους της θυσίας. Γέμισαν τα πνευμόνια μου μοσχοθυμίαμα και μερτζουβί λιβάνι ως περνούσε μπροστά μου το πρωτοχριστιανικό κατζίον με τα πέντε κουδούνια. Τώρα όμως έπρεπε να βαδίσω εκεί που άρχισαν όλα, εκεί που πρωτοφύτρωσε ο αγκαθωτός θάμνος της...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα»