"Ο ΔΑΦΝΙΑΝΟΣ" ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΛΑΛΟ

  Κοράσο και περαματού Κοράσο στα δεκάξε ντου μαναδοκυρουδάτο στον πρώτο αθό τση νιότης του τον μοσκομυρωδάτο, που ‘πιασε ο Θιός με μαστοριά την πια καλή ντου πένα και τση μορφοζωγράφισε τα κάλλη μαζωμένα. Τση ‘σασε τα μακρά μαλλιά με μάλαμα περίσσο το στρογγυλό τζη πρόσωπο με μέλι θυμαρίσο, ήσυρε μονοκοντυλιά τον αργυρό τζη μπέτη και μάθια μπλαβοπράσινα τση ‘δωκε για ραέτι, μα τη στερνή του πινελιά την είχε στερεμένη και τση ‘σασε χαμόγελο καρδιές για να μαραίνει. Το νάμι των γονέω τζη ‘βάστα προσκυνητάρι και τσ’ αρμηνιές τως φύλασε σαν τ’ ακριβό λογάρι. Χατίρια και θελήματα ποτέ δεν τωσε χάλα κι εσεμνοπάθιενε σαφί με τση πρεπιάς τα ζάλα. *** Σε πατανία κάθεται ‘πο τη λαλά τζη ανάδια μαζί περαματίζουνε τ’ αργαστηριού τα φάδια. Το πίσω αντί ‘πο πάνω ντως έχουνε στερεωμένο που ‘ναι με νήμα κόκκινο σφιχτά ροστελιασμένο κι ομπρός τως κρέμουντ’ οι κλωστές σειρά δεκαδιασμένες ‘ πο τη χιονάτη χέρα τζη πιτήδεια χτενισμένες, μια μ...

  ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ Στα ζάλα των χρωμάτων Η ψυχή της ομορφιάς είναι τα χρώματα. Τι θα είχε αξία δίχως τα χρώματα και τις αμέτρητες αποχρώσεις τους. Όλες οι ανάγκες του ανθρώπου, όλες οι τέχνες είναι χρωματισμένες. Σίγουρα ανάμεσα στις πρώτες λέξεις που έπλασε θα ήταν κι αυτές των χρωμάτων, γι’ αυτό όποιος κλουθήσει τις λέξεις αυτές, κλουθά σιμά την ιστορία του ανθρώπου: Χρώμα: Από το αρχαίο χρως = επιδερμίδα, σάρκα, και το χρώμα σήμαινε χρωματισμός του δέρματος, αργότερα επεκτάθηκε για να δηλώσει γενικότερα την απόχρωση. Λευκό: Αρχαία λέξη που σήμαινε λαμπερό, λευκόν γ’ ην ηέλιος ως= που ‘χε του ήλιου τη λάμψη, λέει ο Όμηρος, αλλά χαρακτηρίζει και την Θεά Ήρα, λευκώλενο= αυτή που έχει λευκά μπράτσα. Άσπρο : Από το Λατινικό asper που σημαίνει τραχύς. Το ασημένιο νόμισμα πριν λειανθεί από τη χρήση ήταν τραχύ και ονομάζονταν nummus asper = νόμισμα τραχύ. Με τα χρόνια έμεινε μόνο το επίθετο asper, που στα βυζαντινά χρόνια έγινε άσπρα =τα νομίσματα μικρής αξί...